Instrukcja ustawiania współpracy z centralą abonencką i dostawcami usług telekomunikacyjnych

Instrukcja została napisana tak aby omówić tematy podstawowe na początku, co wystarcza w ogromnej wiekszości instalacji. Następnie przechodzi do szczegółowo do omówienia ustawień zaawansowanych. Na samym końcu umieszczono opis ekranu instalatora bufora.
W wypadku poszukiwania opisu jakiegoś terminu, proszę w czasie oglądania tego tekstu wcisnąć kombinację klawiszy "Ctrl- F" i wpisać poszukiwaną frazę.


  1. Konfiguracja.
    1. Wejście w tryb instalatora.
    2. Zapis i odczyt konfiguracji, odczyt poprzednich konfiguracji.
  2. Współpraca z centralą abonencką.
      1. Automatyczny tryb rozpoznania centrali.
      2. Wybór typu centrali, parametrów SMDR.
      3. Ustawienia portów.
      4. Ustawienie dla wielu dostawców usług telekomunikacyjnych.
        1. Dostawcy rozróżniani portami centrali i bufora.
        2. Dostawcy rozróżniani prefiksami.
        3. Dostawcy "wdzwaniani", sumowanie opłaty operatora lokalnego i dostawcy usługi.
  3. Współpraca z komputerem, wybór rodzaju podłączenia.
  4. Zaawansowane ustawienia.
      1. Edycja nagłówka centrali.
      2. Edycja portów bufora.
        1. Bufor rejestratora , Opcje odczytu.
        2. Opcje rejestratora.
      3. Edycja sposobów rozliczania.
        1. Edycja tablic taryf , prefiksów i in.
  5. Opis ekranu Konfiguracja programu Tele i rejestratora danych o połączeniach telefonicznych.
W niniejszej instrukcji sformułowania: R3, rejestrator i bufor wystepują zamiennie.

1.1. Wejście w tryb instalatora.


I. Z menu głównego programu należy wybrać Administracja, Zaloguj.
menu - administracja , zaloguj
II. a. W wypadku braku czytnika kluczy R3CKL należy wpisać:
  • jako uzytkownika: instalator
  • hasło: 1234
Hasło należy w normalnej eksploatacji zmienić na inne.  UWAGA: nie należy zwracać uwagi na komunikat "brak czytnika!"

II. b. Gdy posiadamy czytnik kluczy:
  • wybieramy port COM lub USB (gdy jest to pierwsze uruchomienie czytnika R3CKL - nalezy zainstalować sterowniki USB. Patrz instrukcja instalacji R3CKL).
  • przykładamy klucz "master" do czytnika.
autoryzacja dostępu
III. Potwierdzeniem wejścia w tryb instalatora jest wyświetlenie informacji w prawym dolnym rogu okna programu TELE32.
informacja o zalogowaniu

1.2. Zapis i odczyt konfiguracji, odczyt poprzednich konfiguracji.

Program Tele32 posiada system zabezpieczeń przed utratą poprawnie działającej konfiguracji. Wszystkie ustawienia systemu są zapamiętywane w plikach oznaczonych datą i godziną. W ten sposób w przypadku awarii systemu, po dokonaniu zmian powadujacych złą pracę, można siegnąć po zapamiętane ustawienia.
Aby zapisać czy też odczytać konfigurację, należy zalogować sie jako instalator i z menu głównego programu należy wybrać Konfiguracja, Ustawienia.
 

Z ekranu interesują nas trzy klawisze:
Przy wychodzeniu z konfiguracji, program Tele prosi o zatwierdzenie wprowadzonych zmian. Zatwierdzenie powoduje zapis zmian z aktualną datą i godziną, wybór Anuluj  powoduje odczyt poprzednio zapisanej konfiguracji.
Oprócz zapisu na twardym dysku program proponuje eksport konfiguracji np. na  dyskietkę. Gdy wszystkie ustawienia są sprawdzone, kończymy pracę, dobrą praktyką jest zapis konfiguracji na dyskietkę i schowanie jej w bezpiecznym miejscu.
Dla działania zabezpieczeń konieczna jest poprawna data i godzina systemowa komputera!

2.Współpraca z centralą abonencką.

Wejście w tryb konfiguracji:
I.  Z menu głównego programu należy wybrać Konfiguracja, Ustawienia
Menu główne - konfiguracja
II. Z wyświetlonego okna Konfiguracja programu TELE i rejestratora .... wybieramy klawisz Rejestrator R3
Konfiguracja R3
III. Nawiązanie łączności z buforem. Patrz "Współpraca z komputerem, wybór rodzaju podłączenia"

2.1. Automatyczny tryb rozpoznawania centrali.


Funkcja opracowywana dostępna w przyszłości.

2.2. Wybór typu centrali, parametrów SMDR


I. Kliknięcie klawisza otwierania listy  powoduje wyświetlenie predefiniowanych central.
Jeśli na liście nie ma pożądanego typu, należy kierować się opisem w rozdziale "Edycja nagłówka centrali".

II. Kierując sie instrukcją centrali abonenckiej należy odczytać parametry SMDR: szybkość, ilość bitów transmitowanych, parzystość itd. Nastepnie dostosować te parametry tak aby były równe, poprzez zmianę w programie lub w centrali. Należy pamiętać że wiele central abonenckich dokonuje zmiany po dokonaniu wpisów i zresetowaniu lub wyjęciu i włożeniu wtyku do gniazda SMDR!
W programie ustawienia są widoczne po prawej stronie symbolu centrali, tak jak to przedstawiono na rysunku z prawej strony.
ustawienia SMDR
III. Gdy potrzebna jest zmiana parametrów SMDR , wejście w tryb edycji następuje po kliknięciu na symbolu centrali

IV. Wpisanie nowych wartości: klikając na "starej" wartości, otwieramy okienko do wpisu "nowej".
Wpisujemy nową wartość, tu np. prędkości SMDR. Musi byc ona taka sama jak ustawiona w centrali.



Ustawianie parametrów SMDR w programie
V. Sprawdzamy poprawność zmian obserwując ekran "pod spodem". Po przeprowadzonej rozmowie pokaże się czytelny wiersz SMDRu z centrali: (zawartość przykładowa)

Gdy brak czytelności, widać "krzaki", sprawdzamy poprawność wprowadzonych zmian. Błąd leży w nieprawidłowych ustawieniach!
Częste pytania dotyczą symboli widocznych w podglądzie SMDRu: Są to znaki "zmień wiersz - LF" i "powrót karetki - CR". W programie TELE 32 używane są jako "znaki synchronizacji" (patrz wyżej).
IV. Należy zwrócić uwagę na fakt istnienia w centralach abonenckich dowolnie ustawianych zawartości SMDRu. W takim wypadku nie ma możliwości predefiniowania takiej centrali lub jej wzorzec umieszczony w programie różni się od stanu który występuje przy instalacji. W takim wypadku należy dokonać szczegółowego porównania treści SMDR z ustawieniami programu według opisu w rozdziale" Edycja nagłówka centrali". Zapis zmian, ikoną zapis dokonanych zmian

2.3. Ustawienia portów.

Aby rozróżniać dostawców usług, użytkowników linii, odbiorników zmiany polaryzacji itp. program rozróznia porty "miejskie" centrali abonenckiej.
Do dobrej pracy potrzebne jest przyporządkowanie portom rejestratora linii "miejskich" centrali abonenckiej.
R3AT obsługuje do 256 portów, oprócz modelu R3ATM który jest ograniczony do 12 linii. W modelu R3ATM różnicą jest także brak możliwości wyłączenia rozróżniania portów.
I. Gdy potrzebna jest zmiana parametrów portów , wejście w tryb edycji następuje po kliknięciu na symbolu bufora Wejście w tryb edycji portów
II. W oknie instalacja rejestratora, klikając na powodujemy rozwiniecie listy. Numer linii centrali abonenckiej jest zawartość pola Port Id. W pole to mozna wpisywać dane alfanumeryczne. Muszą one być takie same jak nazwa linii w centrali. W wypadku gdy nie chcemy przyporządkowywać portów, mozna wykasować całą zawartość Port Id. Wtedy nie będzie mozliwości obsługi wielu dostawców, statystyk obciążenia linii itd. Niedopuszczalne jest takie ustawienie w przypadku linii różnych typów np. ISDN i analogowych. Uwaga: wykasowanie zawartości pola Port Id w modelu R3ATM jest niemożliwe!


ustawianie portów
III. Tryb obsługi portu zależy od podłączonych urządzeń rozszerzających. Podstawowe ustawienie buforowanie  powoduje że wszystkie dane będą rejestrowane. Ustawienie wyłączony powoduje brak rejestracji na tym porcie.

Włączenie pól Rozmowy wychodzące, przychodzące, niedoszłe i nieodebrane powoduje że dane kategorie połączeń będą rejestrowane.

UWAGA: na rejestrowanie poszczególnych kategorii rozmów oprócz ustawień programu mają wpływ współpracujące urządzenia i możliwości techniczne centrali abonenckiej i łącz "miejskich".
Rozmowy:
  • wychodzące - generowane przez abonentów centrali abonenckiej - zrealizowane,
  • przychodzące - ruch do abonentów centrali zrealizowany,
  • niedoszłe - wychodzące lecz niezrealizowane tzn. abonent żądany nie zgłosił się lub był zajety,
  • nieodebrane - przychodzące lecz niezrealizowane tzn. abonent wewnętrzny nie zgłosił się lub był zajety
IV. Szczegółowe ustawienia portów opisano w rozdziale Edycja portów bufora.
Zapis zmian, ikoną zapis dokonanych zmian

2.4. Ustawienie dla wielu dostawców usług telekomunikacyjnych.

Do centrali abonenckiej mogą być podłączone linie od różnych dostawców usług. Najprostszym przykładem jest podłączenie linii od dostawcy lokalnego - kablami i dostawcy telefonii GSM z bramki. Rozróżnienie dostawców (po to aby naliczać odpowiednie stawki za rozmowy) odbywa sie na poziomie portów bufora  i linii "miejskich" centrali abonenckiej. Patrz podroździał Dostawcy rozróżniani portami centrali i bufora.
Drugim przypadkiem jest gdy dostawca jest dostepny poprzez wybór prefiksu np. 10XX. Takie połączenia opisane są w podroździale Dostawcy rozróżniani prefiksami.
Z trzecim przypadkiem mamy do czynienia jeśli operator (dostawca) jest osiągany po wybraniu płatnego numeru lokalnego np. XXXXXXX lub bezpłatnego numeru 800 np. 0800XXXXXX. Wtedy proszę się skierować do podroździału Dostawcy "wdzwaniani", sumowanie opłaty operatora lokalnego i dostawcy usługi.

2.4.1.Dostawcy rozróżniani portami centrali i bufora.

W celu wyjaśnienia problemu posłuzymy sie przykładową instalacją.
Przykład: do portu centrali N01 do N30 dołączony jest trakt cyfrowy 30B+D, do portów A01 i A02 bramki GSM.
Należy wejść w tryb edycji portów:  Konfiguracja, Ustawienia, Rejestrator R3, kliknąć na symbolu bufora.

W Edycji portów bufora na portach od 001 do 030 ustawiamy Port Id na wartości N01, N02 do N030. Na portach bufora 031 wartość Port Id na A01, a na porcie 032 wartość A02.

W szczegółach portów od 001 do 030 w punkcie Plan taryfikacji  pozostawiamy "Plan taryf A", a dla portów 031  i 032 zmieniamy Plan taryfikacji  na wartość "Plan taryf B".
Następnym krokiem (po zapisaniu zmian kliknięciem na ikonę  ) jest wejście w tryb edycji rozliczania  (dostęp poprzez Konfiguracja, Ustawienia) . Wybierzemy tutaj dla Planów taryfikacji tablice taryf i prefiksów.
Dla linii stacjonarnych (30B+D) wybieramy odpowiednie prefiksy  i taryfy. Wybór dokonujemy podwójnie klikając na nazwie taryf lub prefiksów. Z wyświetlonej listy wybieramy odpowiedni plik. Gdy nie ma żadanych tablic w spisie, można je stworzyć lub dokonać edycji istniejących wg opisu podanego w rozdziale Edycja sposobów rozliczania.
UWAGA:  Nazwa operatora została uzyta w celach informacyjnych i ma za zadanie identyfikację usługi tego operatora.

Dla liniach dołączonych do bramek GSM postepujemy podobnie.

UWAGA:  Nazwa operatora została uzyta w celach informacyjnych i ma za zadanie identyfikację usługi tego operatora.

Różnicą będzie "kosmetyka" numeru wybranego. Centrala na SMDR wysyła nr w postaci "6XX123456" i dodamy przed nim cyfrę "0", tak aby w zestawieniach numery nie rózniły się od tych wybranych na liniach stacjonarnych.
Szczegółowe ustawienia portów opisano w rozdziale Edycja sposobów rozliczania.

2.4.2. Dostawcy rozróżniani prefiksami.

W celu wyjaśnienia problemu posłuzymy sie przykładową instalacją.
 
Linie stacjonarne pochodzą od operatora A, dostepni są operatorzy (dostawcy) połączeń strefowych i miedzynarodowych rozróżniani prefiksami 10XX. Prefiksy wybierane są w numerze: "0 10XX AB 1234567", gdzie cyfra "0" jest dostępem do sieci strefowej, "10XX" identyfikuje dostawcę usług, "AB" jest prefiksem strefy. Jednocześnie połączenia lokalne są realizowane poprzez podanie siedmiu cyfr numeru lokalnego: "1234567". Istnieje też możliwość wyboru połączenia strefowego przez predefiniowanego dostawcę: "0 AB 1234567". Tym predefiniowanym dostawcą w przykładzie jest  Operator A.

Po wejściu (tak jak w pkt 2.4.1.) w konfiguracje rozliczania tworzymy ustawienia dla dostawców usług strefowych.
Krok 1.
W podanym przykładzie uruchomiono wycinanie prefiksów operatora "10XX", dzieki czemu rejestracja przyjmie czytelną postać "0 AB 1234567". Jednocześnie informacja o operatorze zostanie zachowana poprzez nadanie rozmowie informacji Plan A lub Plan A.

Rozmowy lokalne i rozmowy bez prefiksów "10XX" bedą zaliczane do Planów taryfikacji podanych w portach (Porty bufora, szczegóły, Plan taryfikacji).

UWAGA:  Nazwa operatora została uzyta w celach informacyjnych i ma za zadanie identyfikację usługi tego operatora.

Krok 2.
Wstawiamy w Plany odpowiednie Tablice taryf i prefiksów.




UWAGA:  Nazwa operatora została uzyta w celach informacyjnych i ma za zadanie identyfikację usługi tego operatora.

Szczegółowe ustawienia portów opisano w rozdziale Edycja sposobów rozliczania.


2.4.3. Dostawcy "wdzwaniani", sumowanie opłaty operatora lokalnego i dostawcy usługi.

W najprostszym wypadku (dla dostawcy) osiagnięcie operatora odbywa się poprzez wybranie lokalnego numeru. Wtedy podajemy kod dostępu (z klawiatury aparatu) lub robi to za nas specjalny dialer.

 Oczywiście za dostęp lokalny musimy zapłacić należność swojemu operatorowi, a za połączenie strefowe dostawcy usługi: połączenia strefowego. Czyli opłata jest sumą taryf obu operatorów.
Poniżej przedstawiono wygląd takiej rozmowy w której widać składniki (Cena X pochodząca od operatora (dostawca X) dostawcy linii i Cena Y pochodząca od  (dostawca Y) dostawcy usługi międzystrefowej) i opłatę całkowitą Cena Suma.


  Abonent uzyskuje połączenie wybierając kolejne cyfry (uzyto przykładowych numerów, nie należy ich wiązać z rzeczywistością):
0
8358600
0226464402
prefiks "wyjścia na miasto" z centrali abonenckiej
prefiks dostawcy Y
numer docelowy

Pierwsza cyfra "0" nie jest wysyłana na SMDR, numer "8358600" program analizuje i znajduje w Konfiguracji rozliczania w Planach taryfikacji odpowiednia taryfę dla dostawcy X i nalicza odpowiednią stawkę. Jednocześnie stwierdza że jest to numer dostępowy dostawcy Y wpisany w Operatorach jako Operator A. Zostaje przyporządkowany Plan taryfikacji : Plan C (należy ustawić dla niego odpowiednią tablicę taryf i prefiksów) i naliczona kwota widoczna jako Cena Y.
Po wejściu (tak jak w pkt 2.4.1.) w konfiguracje rozliczania tworzymy ustawienia:
Krok 1.
Na fragmencie Konfiguracji rozliczania widać ustawienia dla dostawcy linii czyli naszego dostawcy X.
Według tego planu bedą też rozliczane wszystkie rozmowy bez prefiksów dodatkowych operatorów

UWAGA:  Nazwa operatora została uzyta w celach informacyjnych i ma za zadanie identyfikację usługi tego operatora.
Krok 2.
Tworzymy ustawienia dla dostawcy Y w Operatorzy.
W podanym przykładzie uruchomiono wycinanie prefiksów operatora "8358600", dzięki czemu rejestracja przyjmie czytelną postać "0226464402".




UWAGA:  Nazwa operatora została uzyta w celach informacyjnych i ma za zadanie identyfikację usługi tego operatora.

Krok 3.
Ciąg dalszy ustawień dla dostawcy Y w Planie C który zawiera Tablice taryf i prefiksów


UWAGA:  Nazwa operatora została uzyta w celach informacyjnych i ma za zadanie identyfikację usługi tego operatora.

Szczegółowe ustawienia portów opisano w rozdziale Edycja sposobów rozliczania.
Uwaga: w wypadku gdy oprócz numeru dostepowego dostawcy Y należy podać hasło mozna je wpisać  w pole Prefiks lokalny (krok 2) i uruchomić Wycinanie prefiksu lokalnego.

3. Współpraca z komputerem, wybór rodzaju podłączenia.

Rejestrator mozna podłączyć do komputera za pomocą:
W każdym wypadku należy odpowiednio podłączyć urządzenia ze sobą, odpowieni opis w Instrukcji instalacji, okablowania i zasilania bufora R3AT  

Należy wejść w tryb konfiguracji:
I.  Z menu głównego programu należy wybrać Konfiguracja, Ustawienia
Menu główne - konfiguracja
II. Z wyświetlonego okna Konfiguracja programu TELE i rejestratora .... wybieramy klawisz Rejestrator R3
Konfiguracja R3

Na ekranie odnajdujemy elementy służące do wyboru rodzaju połączenia:



Należy wybrać odpowiedni sposób podłączenia w okienku wyboru Połączenie  i ewntualnie numer portu.

4.1. Zaawansowane ustawienia. Edycja nagłówka centrali.

W pierwszej kolejności należy sie zalogować jako instalator, opis w rozdziale 1. Wejście w tryb instalatora. Następnie z głównego ekranu programu poprzez Konfiguracja, Ustawienia,  Rejestrator R3.
Należy wybrać centralę do edycji. Listę central otwieramy klawiszem  z lewej strony okienka z nazwą.
Gdy chcemy stworzyć nowy opis centrali, ustawiamy wskaźnik myszy na okienku z nazwą i przyciskamy prawy klawisz myszy. Z okienka kontekstowego wybieramy Nowa. Gdy chcemy wejść w edycję wybranej wybieramy z okienka kontekstowego Edytuj lub dwukrotnie klikamy na symbolu centrali.


Ekran do edycji składa sie z dwóch części:
 1. Ciemne tło z pionowymi liniami - gdy paramentry SMDR R3 i centrali PABX są zgodne, zobaczymy kolejne wiersze SMDR z centrali (po przeprowadzonych rozmowach) - okno Podgląd łącza smdr centrali.
 2. Okno na wierzchu z parametrami do ustawiania - okno Instalacja rejestratora.

W oknie Instalacja rejestratora. po rozwinięciu tematu Centrala  (Kliknięcie na kwadraciku z plusem powoduje rozwinięcie tematu, na kwadraciku z minusem zwinięcie) jako pierwsze paramentry pojawiają się Nazwa : zostanie uzyta do utworzenia nazwy pliku w jakim zostanie zapamietany na dysku opis centrali. Natomiast  Typ i Wersja mają znaczenie informacyjne.

Nastepnym tematem jest SMDR. Część parametrów ma swoje odzwierciedlenie w parametrach ustawionych w centrali abonenckiej i musi być taka sama jak w centrali. Są to: Prędkość, Bity danych, Parzystość, Synchronizacja. Należy odszukać wartości tych danych w centrali (posługując sie instrukcją centrali lub korzystając z wiedzy dostawcy) i dokonać zmian w centrali lub w programie.
Synchronizacja  są to znaki które program wykorzysta do sprawdzenia kompletności "paczki" danych SMDRu. W przykładzie jest to znak "CR" (w postaci heksadecymalnej mający wartość "0D"), kończący linię. Jest to najpopularniejszy znak synchronizacji stosowany w centralach.
Pułapka  ma za zadanie wychwycić znaki zbędne a wysyłane na SMDR. W przykładzie jednym z takich znaków jest "LF" wystepujący często w parze z "CR" (CR- powrót karetki, LF - wysuń o wiersz - pozostałości po informatyce dalekopisowej). Znależiony taki znak nie zostanie zapamiętany. Drugim znakiem usuwanym jest "NULL" czyli nic o heksadecymalnym kodzie znaku "00" (zero).

Teraz zostana omówione tzw nagłówki. Są to opisy "paczek" danych SMDRu (zakończone znakami synchronizacji, czyli najczęściej pojedyncze wiersze SMDRu).
W większości central pojedynczy wiersz stanowi kompletny opis pojedynczego połączenia: rozmowy wychodzącej, przychodzącej, połączenia które nie doszło do skutku (z powodu zajętości lub niepodjecia przez abonenta żadanego). Program umożliwia również obsługę SMDR w którym połączenie jest opisywane przez wiele paczek danych (wierszy).
Nagłówki są ponumerowane od "01" i kolejność rosnących numerów nagłówków wyznacza kolejność analizy przez program. Po stwierdzeniu "znaku synchronizacji" program dokonuje analizy paczki danych porównując je z zapisami w Nagłówkach poczynając od "Nagłówka 01". Dlatego w czasie definiowania tychże należy rozpoczynać od nagłówków najbardziej charakterystycznych np:
 przykład 1:   20/04/2004 N01 12:59AM E1234 0618358600        00:01,01 000001
 przykład 2:   20/04/2004 N01 12:59AM E1234 <I>0618358600  00:01,01 000000
oba przykłady różnią się tylko występowaniem w drugim sekwencji znaków "<I>" , dlatego ten jako bardziej charakterystyczny powinien być opisany w "Nagłówku 01", a przedstawiony jako pierwszy w "Nagłówku 02".
 
Tytuł Status nagłówka umozliwia ustawienie zachowania się programu w sosunku do nagłówka.
Nazwa nagłówka ma znaczenie informacyjne.
Minimalna ilość znaków jest dodatkowym parametrem umożliwiającym odróżnienie paczek informacji od siebie gdy nie mają one żadnych znaków charakterystycznych, a rożnią się długością.
Analiza bufora SMDR
Inicjuj bufor SMDR
Inicjuj bufor R3@
Zarejestruj jako
przyporządkowuje nagłówek do podstawowych rodzajów połączeń:
  • Nie rejestruj -  ten nagłówek nie zostanie wyświetlony w programie
  • Rozmowa wychodząca - rozmowa wygenerowana przez ab. centrali abonenckiej
  • Rozmowa przychodząca - rozmowa do ab. centrali
  • Rozmowa niedoszła -
  • Rozmowa nieodebrana
  • Rozmowa wewnętrzna wychodząca - rozmowa wewnątrz sieci wewnętrznej
  • Rozmowa wewnętrzna przychodząca
  • Rozmowa wewnętrzna niedoszła
  • Rozmowa wewnętrzna nieodebrana
  • Alarm centrali - alarm techniczny
  • Logowanie - włączenie się do grupy
  • Wylogowanie - wyłączenie się z grupy
  • F1 do F20 - nagłówki z inną informacją
Zwolnij bufor SMDR
Obsługa separatorów

Następne tematy wiążą się z analizą SMDR pod względem rejestrowanej treści. Dlatego też jeśli chcemy stworzyć (zedytować) nagłówek dla rozmowy przychodzącej, należy taką przeprowadzić, tak aby w oknie Podgląd łącza smdr centrali  pojawiła się paczka informacji o tym połączeniu.

Informacja powinna być czytelna i zawierać znaki synchronizacji. W przypadku braku czytelności należy zedytować parametry SMDRu, tak aby były takie same w centrali i w programie.
W programie do identyfikowania położenia pól niosących informacje stosowane są dwie metody:
Długość poszczególnych informacji określana jest poprzez Ilość znaków. Można wstawić tam cyfrę wskazującą ilość lub określenie Do pierwszej nie cyfry (w niektórych wypadkach) wskazujace że akceptowana ma byc tylko cyfra. W wypadku gdy informacja ma charakter następujący: "  1" (spacja, spacja, cyfra) lub " 10" (spacja, cyfra, cyfra) w Offset należy wpisać numer kolumny pierwszej spacji, a w Ilość znaków = 3.

Dla ułatwienia odczytu numeru kolumny u góry ekranu Podgląd łącza smdr centrali umieszczony jest noniusz:

Pod noniuszem umiesczony jest wiersz z symbolami pól. Taki wiersz zostanie pokazany gdy klikniemy na temat Nagłówek XX i nagłówek jest już zdefiniowany.
Tak jest w przypadku pokazanym na powyższym obrazie. Proszę zwrócić uwagę na oba powyższe obrazy i porównać je.
Temat Identyfikacja znak X służy do wpisania znaków charakterystycznych które jednoznacznie zidentyfikują paczkę danych SMDR jako dany nagłówek. Tematów identyfikacja.. jest wiecej niż jeden, im większa ich ilość jest uruchomiona tym pewniejsza identyfikacja.
Offset wyznacza pozycje znaku identyfikacyjnego (proszę porównać rysunki obok i powyżej). W polu tematu Znak oprócz wizualizacji znaku, podany jest jego kod heksadecymalny (ASCII).


Identyfikacja maska X jest rozwinięciem poprzedniego tematu. Zamiast pojedynczego znaku identyfikacyjnego, można ustalić ciąg do ośmiu znaków.

Linia miejska identyfikuje numer portu centrali abonenckiej. Numer ten odczytany na wskazanych tutaj pozycjach zostanie odniesiony do Port Id (Patrz Edycja portów bufora) i jest wykorzystywany np. do kojarzenia z odbiornikiem polaryzacji, nagrywaniem rozmów czy też rozliczaniem wg stawek różnych dostawców usług.

Dane odczytane z Daty rozmowy będą widoczne w w bilingu jako data przeprowadzenia połączenia. Gdy w SMDR centrali brak tych informacji zostaną one odczytane z zegara bufora R3.
Podtemat Format nie podlega zmianie. Po wpisaniu w Offset PM wartości "0" , wartość Format zmienia się na 24h.

Numer abonenta wewnętrznego.

Program zakłada że Numer wybrany / CLIP są w tym samym miejscu paczki danych SMDR. Numer CLIP jest to numer otrzymany z sieci, abonenta wywołującego.

Kod konta jest informacją o np. wirtualnym numerze abonenta (abonenta który loguje się na róznych numerach wewnętrznych) czy też obciażanie należnością za rozmowę konta odbiorcy czy kontraktu (ang: acount code).

Odebrany z sieci Numer DDI/MSN . Tylko w wypadku linii "miejskich" ISDN.

Transfer wskazuje że ta paczka danych SMDR opisuje rozmowę przetransferowaną z innego numeru wewnętrznego.

Przy rozmowach przychodzących do centrali abonenckiej Licznik dzwonków podaje jak długo abonent wywołujacy oczekiwał na podjecie rozmowy przez ab. wewnętrznego. Jeden dzwonek to około 5 sekund.

Podobna informacja do poprzedniej tylko wyrażona w jednostkach czasu (oczywiście w jednym nagłówku SMDR występuje tylko jeden rodzaj tej informacji).

Ponieważ Czas trwania rozmowy może być wyrażony w rózny sposób i z rózną dokładnością jest to temat dość rozwiniety i należy ustawiać go starannie.
Dla przykładu centrala może podawać zamiast sekund, dziesiąte części minuty.

Odebrane z sieci Impulsy taryfikacyjne nie zawsze pokrywają się z wyliczoną ilością impulsów z czasu rozmowy. Także umowa abonenta z dostawcą usług może mieć charakter rozliczeń innego rodzaju niż naliczanie opłaty za każdy impuls.

Powiazana z poprzednim polem, wynika z ustawień w centrali abonenckiej i jest prostym przeliczeniem z Impulsów taryfikacyjnych przez wartość wpisaną do centrali. Cena rozmowy  ma te same ograniczenia które opisaną powyżej.

W polu Offset zamiast numeru kolumny od której zaczyna się informacja, można wpisać Maska lokalizacji X.  Znalezienie ciągu znaków wpisanych w Maska powoduje odliczenie od pozycji pierwszego znaku Maski , Przesuniecia +/- . Ujemna cyfra w Przesunieciu.. spowoduje odliczenie w lewo, dodatnia w prawo. Tą metodę identyfikacji danych w paczce danych SMDR stosuje się gdy informacja nie ma stałego numeru kolumny.

W powyższym przykładzie program wyszuka ciągu "<D>" i rozpocznie czytanie jedną kolumnę w lewo od znaku"<".

Po wszystkich zmianach należy podświetlić zapisać pracę przy pomocy ikony zapis  , po powrocie do okna Instalacja rejestratora wybrać typ centrali i zaprogramować R3 zastosuj . Ponowne wejście w tryb edycji nagłówka centrali i sprawdzenie poprawności zmian gwarantuje poprawne działanie.
Należy wskazać myszą interesujący nas nagłowek i przeprowadzić odpowiedni rodzaj połączenia:


Symbole na czerwonym tle (u Państwa może mieć ono inny kolor) wskazują kolumny dla określonych informacji.

4.2. Zaawansowane ustawienia. Edycja portów bufora.

W pierwszej kolejności należy sie zalogować jako instalator, opis w rozdziale 1. Wejście w tryb instalatora. Następnie z głównego ekranu programu poprzez Konfiguracja, Ustawienia,  Rejestrator R3.

Wejście w tryb odbywa się przez kliknięcie na symbolu rejestratora R3.


Oprócz ustawień portów omówimy w niniejszym podrozdziale:
Porty w rejestratorze zostały wprowadzone dla odwzorowania połączeń centrali abonenckiej z innymi centralami w sieci.
Łącza miedzycentralowe mogą pochodzić od różnych dostawców usług telekomunikacyjnych, mogą również stanowić połączenia sieci korporacyjnej uzytkownika.
Pod wzgledem technicznym łącza mogą być typu analogowego typu POTS, E&M i tym podobne, cyfrowe ISDN, czy starsze cyfrowe PCM.
Rózne łącza podają różne informacje które zostają odebrane przez centralę abonencką, są transmitowane na SMDR. Odbiorem zajmują się również rozszerzenia systemu R3. Następnie są one łączone i analizowane w oprogramowaniu. Rozróżnienie sposobu obróbki danych z tych łącz tak aby zarejestrować istotne dane, odrzucić nieistotne czy nawet błędne, odbywa się na poziomie portów rejestratora R3.
Port Id  musi zawierać tą samą informację którą widać na ekranie Podgląd łącza SMDR centrali jako Linia miejska. Jest to numer portu "miejskiego' (miedzycentralowego) centrali abonenckiej.
Tryb obsługi zależy od dołączonych rozszerzeń. Bez nich można zadeklarować buforowanie danych lub port wyłączyć. Inne ustawienia opisane są w instrukcjach rozszerzeń.
Rozmowy.. zostały szerzej omówione w punkcie 4.1. Zaawansowane ustawienia. Edycja nagłówka centrali. w omówieniu Statusu nagłówka.

W sytuacji gdy do jednej centrali dołączone są różne firmy posiadajace własne łącza międzycentralowe można te łącza przyporządkować do tych firm ustawieniem Właściciela portu.
Dla szczególnych sytuacji: wartości zerowych .. czasu, .. impulsów i ..opłaty ustawić reakcję (osobno dla każdego portu) na taką sytuację.
Nazwa linii ma znaczenie informacyjne (ta nazwa bedzie wyświetlana w programie).
Rozróżnienie różnych dostawców usług dokonuje sie przypisanie do Planu taryfikacji. Plan zawiera taryfy danego dostawcy, szczegóły w rozdziale: 4.3. Zaawansowane ustawienia.Edycja sposobów rozliczania.
Dzieki Korektom.. można dopasować dane wysyłane z SMDRu z rzeczywistością techniczną. Na przykład czas trwania połączenia w centrali abonenckiej jest krótszy o ok. 1 sekundę od zarejestrowanego przez centralę miejską (również na liniach ISDN !). Korekta numeru i ..clipu  umożliwia dopisanie przed odczytanymi znakami z SMDRu dodanie cyfr tutaj wpisanych (np. CLIP bywa w postaci "AB1234567" i możemy tutaj dodać cyfrę 0, tak samo numer wybrany np. na bramce GSM jest pozbawiony początkowego zera).

Oprócz kontroli linii podłączonych do centrali abonenckiej mozna zbierać dane, nagrywać połączenia (przy pomocy urządzeń rozszerzających systemu R3) linii pozacentralowych. Wtedy ustawienie Port  należy ustawić na Poza centralą.  Taka linia w programie bedzie figurowała pod Numerem abonenta. (Numer ten musi być spoza zakresu numerów istniejących w centrali abonenckiej).
Urządzenia rozszerzające posiadają wyposażenie które włącza się w Odbiornikach..  i w Nagrywaniu rozmów.

Na każdej fizycznej linii miedzycentralowej mogą wystepować (rózni na różnych liniach) dostawcy usług "wdzwaniani" poprzez Prefiks. Każdy prefiks może mieć swojego właściciela,  Plan taryfikacji i korekty.
Tematy te omówiono w opisie powyżej: szczegółów portu.

Po wszystkich zmianach należy podświetlić zapisać pracę przy pomocy ikony zapis  , po powrocie do okna Instalacja rejestratora wybrać typ centrali i zaprogramować R3 zastosuj.

4.2.1 Bufor rejestratora , Opcje odczytu.

R3 potrafi zapamietywać dane na dwa sposoby:
Pierwszy sposób powoduje zapamietywanie danych wprost. Wydaje sie on prostszy bo właściwie oprócz ustawienia parametrów SMDR nie wymaga żadnych dodatkowych ustawień. Lecz przetworzenie zapamiętanych danych, doprowadzenie ich do postaci czytelnych dla klienta i tak wymaga ustawienia Wybóru typu centrali, parametrów SMDR. oraz ustawień portów.
Drugi sposób standartowy dla produkowanego przez nas sprzętu gwarantuje (po poprawnym ustawieniu wszystkich parametrów) najwyższą jakość pracy.
Trzeci polecamy jako tryb serwisowy w którym można porównać źródło z przetworzonymi informacjami.
Rejestracja w formacie.. patrz powyżej.
Alarm przepełnienia bufora uruchamia przy X% sygnalizację akustyczną, która informuje obsługę o konieczności odczytu.
R3 kontroluje swoją pracę, dołączenie centrali, urządzeń, zapis stanów alarmowych można uruchomić w Rejestracji alarmów...
Centrala abonencka może wysyłać na SMDR informacje o logowaniu abonentów do grup, takie dane również są zapamiętywane po włączeniu w rejestracji logowania i wylogowania.
Jeśli potrzena jest rejestracja rozmów wewnętrznych to tutaj jest miejsce jej włączenia.


Niektóre centrale w polu czasu (Data rozmowy) podają godzinę zakończenia rozmowy zamiast godziny rozpoczęcia, w razie potrzeby uruchamiamy Przelicz..
R3 generuje alarm (również akustyczny i lampką LED) gdy centrala nie jest podłączona. Gdy rejestrator nie jest podłączony do centrali (np sprawdza linie końcowe) należy wyłączyć Kontrolę...
W buforze zastosowano wielokolorową diode LED sysgnalizujacą zajetość bufora:
  • kolor zielony - zajetość od 0 do 25%,
  • kolor żółty - zajętość od 25 do 50%,
  • kolor pomarańczowy - zajętość od 50 do 75%,
  • kolor czerwony - zajetość od 75 do 100%.
W połaczeniu z sygnalizacją akustyczna jest to bardzo wygodny sposób kontroli zajetości bufora.
Dla celów serwisowych można włączyć Sygnalizację nowego nagłówka. Wtedy każde połączenie zakończone poprawnym znakiem synchronizacji wywoła krótki sygnał akustyczny.

Po wszystkich zmianach należy podświetlić zapisać pracę przy pomocy ikony zapis  , po powrocie do okna Instalacja rejestratora wybrać typ centrali i zaprogramować R3 zastosuj.

4.3. Zaawansowane ustawienia. Edycja sposobów rozliczania.

W pierwszej kolejności należy sie zalogować jako instalator, opis w rozdziale 1. Wejście w tryb instalatora. Następnie z głównego ekranu programu poprzez Konfiguracja, Ustawienia, Rozliczanie .

Plany taryfikacji umożliwiają przywiązanie do dostawców usług telekomunikacyjnych Tabel prefiksów (tabela z charakterystycznymi cyframi początkowymi, po których rozróżniane są kierunki) i Tabel taryf (tabela z opłatami za kierunki).
W wypadku dostawców usług strefowych, miedzynarodowych do których dostęp jest za pośrednictwem prefiksów, ustawienia następują w temacie Operatorzy międzymiastowi.

 Dla każdego dostawcy usług telekomunikacyjnych przyporządkowujemy jeden Plan taryfikacji . Plany oznaczone są kolejnymi literami. Wstawiamy je  gdy operator:
Uwaga: nazwy operator i dostawca uzywane są zamiennie.
Nazwa planu ma znaczenie informacyjne.
W Tablicy prefiksów umieszczone są charakterystyczne cyfry początkowe, po których rozróżniane są kierunki. Tablice są umieszczone w plikach o takich samych nazwach z rozszerzeniem PRX.
W Tablicach taryf  umieszczone są opłaty za poszczególne kierunki. Pliki mają rozszerzenie TRF.
Tablice świąt zawierają daty w które opłaty są niższe. Pliki z rozszerzeniem SWX.
Dla ruchu przychodzącego isttne jest tłumaczenie numeru na nazwy umieszczone w Tablicy CLIP.
 Pliki te można przenosić pomiedzy programami, dogrywać je z internetu itp. Umieszczone są one w katologu z programem. Edycja i tworzenie tych plików w Edycji tablic prefiksów, taryf i in.
Program może dokonywać przeliczeń numerów. Cyfry wstawione w prefiks lokalny mogą być wycięte i zamiast nich wstawione (lub nie) inne.
Dla celów prawidłowego rozpoznawania numerów z tablicy CLIP również można dodać cyfry z Wstaw cyfry dla CLIP-u.


Dla dostawców usług którzy rozrózniani są poprzez wybór prefiksów lub numerów dostępowych, numery te i sposób ich obróbki wpisujemy w Operatorach.
Tryb rozliczania dla operatora
ma możliwości do wyboru:
  • Operator wyłączony - wpisy nieczynne,
  • Tylko cena operatora - dla operatorów wybieranych prefiksami np typu 10XX. Całkowitą należnością za rozmowę jest tylko opłata wg tego operatora.
  • Dodaj cenę operatora  - dla operatorów wybieranych poprzez numer dostępowy gdy cena rozmowy jest sumą należności dla pierwszego (dostawcy linii zwanym X i dostawcą usługi zwanym Y).
Prefiks wyjściowy i Wycinanie prefiksu wyjściowego umożliwiają ustawienie prefiksu dostepu do dostawców usług.
Prefiks operatora umożliwia wstawienie prefiksu według którego dostawca jest odróżniany od innych. Wycinanie prefiksu operatora umozliwia ustawienie czytelnej formy numeru wybranego np. zamiast numeru "010XX226411234" będzie widoczny "0226411234". należy zaznaczyć że wycinana część numeru nie jest tracona. Zmiana ustawień i przeteryfikowanie powoduje przywrócenie numeru w postaci "010XX226411234".
Prefiks lokalny umożliwia wstawienie ciągu cyfr np. hasła dostepu do operatora i wyciecie ich.

Opcje rozliczania :
Rozmowy łączone ustalają jak opłata jest dzielona w przypadku jednego połączenia "miejskiego" w którym uczestniczy po kolei większa ilość abonentów wewnętrznych. Ma to zastosowanie tylko w wypadku taryf liczonych impulsami które "przychodzą" co określony dłuższy czas. Normalne taryfikowanie  powoduje zaliczenie opłaty na abonenta który rozmowę łączył (do czasu "przyjścia" impulsu kiedy rozmowa jest już przełączona) lub Cżęść kosztów na łączonego  powoduje naliczenie opłaty abonenta łączącego na abonenta który rozmowę otrzymał.

Wpis Rozmowy lokalne służy w przypadku źródła SMDR w postaci pliku (np. w wersji oprogramowania VPN). W przypadku ustawienia Wg numeru abonenta  sprawdza w jakiej strefie numeracyjnej (pliki są generowane dla wszystkich numerów klienta, z których każdy może być w innej strefie) znajduje się abonent i tą traktuje jako lokalną.
Ustawienie Na podstawie prefiksów  opiera się na wpisach w Tablicy prefiksów  i przydziale do numerów taryf.

4.3.1 Edycja tablic taryf i prefiksów.

W Tablicy prefiksów umieszczone są charakterystyczne początki wybieranych numerów telefonicznych według  których można sklasyfikować (przydzielić do taryfy) dany numer. Przykładowo może to być 0049 (międzynarodowy prefiks do Niemiec). W Tablicy Taryf znajduje się sposób naliczania ceny dla danego numeru taryfy. W Tablicy świąt  znajduje się wykaz świąt państwowych . W Tablicy CLIP możemy umieścić powiązania nazw dla numerów odebranych z sieci, dla ruchu przychodzącego.
Prefiks lokalny i wycinanie prefiksu lokalnego pozwalają na nieobliczanie stawek dla połaczeń lokalnych. Wstaw... zmieniają postać numeru dodając wpisane cyfry.
Zmiana  taryf automatycznie, zgodnie z zadaną datą podstawia inne tablice.
Wejście do edycji tablic poprzez ustawienie myszy na nazwie tablicy, kliknięcie prawym klawiszem myszy i wyborze z menu kontekstowego edytuj.

Zmiany w tablicach polegają na wpisaniu, edycji , lub utworzeniu nowej tablicy. Należy pamiętać że cyfry w Tablicy prefiksów są przywiązane do numeru taryfy, która w Tablicy Taryf  opisana jest sposobem naliczania opłaty.



5. Opis ekranu Konfiguracja programu Tele i rejestratora danych o połączeniach telefonicznych.


Cyfry oznaczają podroździały w których należy szukać opisu. Można również kliknąć na klawiszu i przejść do opisu.

5.1. Konfiguracja programu TELE32

Zawiera ekran z zakładkami:

5.2. Zadania

Uruchamia w określonym czasie wskazane działania.

Niektóre działania wymagają posiadania odpowiednich wersji programu lub sprzętu, oraz odpowiedniego dołączenia komputera (do sieci lub internetu). Np wysyłanie poczty potrzebuje odpowiednich ustawień: Internet, Poczta.

5.3. Internet

Opcja wymaga odpowiedniego dołączenia komputera do sieci i internetu oraz odpowiedniego skonfigurowania tychże.

5.4.  Rozliczanie


Opis najczęściej wykonywanych czynności w czasie instalacji umieszczono w Ustawienie dla wielu dostawców usług telekomunikacyjnych. Dokładny opis w
Edycja sposobów rozliczania.

5.5. Rejestrator R3

Ustawienia dotyczące współpracy z centralą abonencką w rozdziale Współpraca z centralą abonencką.
   

5.6. Nagrywanie R4

Tylko dla posiadaczy nagrywarek rozmów R4. Odsyłamy Państwa do Instrukcji instalacji R4.

5.7. , 5.8 , 5.9 Zapis i odczyt konfiguracji, odczyt poprzednich konfiguracji.

Temat omówiony w rozdziale Zapis i odczyt konfiguracji, odczyt poprzednich konfiguracji.

5.10. Przycisk Anuluj

Przycisk anuluj oprócz opuszczenia ekranu powoduje anulowanie wszystkich wprowadzonych zmian. Wczytywana jest ostatnia zapisana konfiguracja.

5.11. Przycisk Zakończ

Kończymy konfigurację rejestratora i programu akceptując wszystkie wprowadzone zmiany. Wszystkie ustawienia zostaną zapisane z bieżącą datą i godziną (wg zegara komputera). Program dodatkowo zaproponuje eksport konfiguracji np. na dyskietkę. Warto z tego skorzystać, taką konfigurację można wykorzysać w przypadku uszkodzenia sytemu operacyjnego, programu, czy też dysku twardego. Odczyt konfiguracji opisano w Zapis i odczyt konfiguracji, odczyt poprzednich konfiguracji.

5.12. Profile odczytu

Umożliwiają współpracę programu TELE32 z wieloma źródłami danych taryfikacyjnych.